EI THINZAR KO

နာဂဆခီခရိုင်ဟစမိမြို့သို့ ၃ရက်တာလေ့လာရေးခရီးစဉ်

NagasakiJuniorCollegeရဲ့ဒုတိယနှစ်နိုင်ငံခြားပညာတော်သင်ကျောင်းသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ဘွဲ့မရခင်ဆရာမတွေ၊သူငယ်ချင်းတွေ၊တခြားတက္ကသိုလ်ကကျောင်းသားတွေနဲ့အတူယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်ရေးခရီးစဉ်အဖြစ်ဟစမိမြို့သို့၃ရက်တာလေ့လာရေးခရီးသွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။

ပထမမြောက်နေ့ခရီးစဉ်

ဟစမိမြို့သည်မြေထည်ကြွေထည်လုပ်ငန်းနဲ့နာမည်ကြီးတဲ့မြို့လေးတစ်မြို့ဖြစ်ပါတယ်။ကြွေထည်လုပ်ငန်းကိုစတင်ခဲ့တာဟာလွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း၄၀၀ခန့်ကတည်းကနေယခုအချိန်ထိဖြစ်ပါတယ်။အရင်တုန်းကတော့ထင်းမီးနဲ့သုံးပြီးမြေထည်တွေကိုမီးဖုတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုမြို့ထဲကိုဝင်တာနဲ့တွေ့ရတဲ့မီးခိုးခေါင်းတိုင်တွေကိုတွေ့မြင်ရခြင်းဖြင့်သိခဲ့ရပါတယ်။အခုချိန်ထိတိုင်ထိမီးခိုးခေါင်းတိုင်တွေကိုဖြိုဖျက်ထား

ခြင်းမရှိသေးပါဘူး။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ဟစမိမြို့ရဲ့TAKAYAMAကုမ္ပဏီမှာကြွေထည်လုပ်ငန်းကိုလေ့လာခဲ့ပါတယ်။ယခုအ

ချိန်မှာတော့TAKAYAMAကုမ္ပဏီဟာဆိုရင်တော့ဂျပန်နိုင်ငံရဲ့အသစ်ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ဂက်စ်မီးဖိုကြီးနဲ့မြေထည်ကြွေထည်တွေကို၂၂နာရီကြာပေါင်းခံမီးဖုတ်ပြီးထုတ်လုပ်နေ‌ကြောင်းသိရှိခဲ့ရပါတယ်။

တကယ်ကိုစည်းစနစ်ကျလှစွာ‌မြေထည်တွေပေါ်မှာပန်းချီရေးဆွဲခြင်း၊ဆေးရောင်ခြယ်ခြင်းတွေကိုပြုလုပ်ပြီးသေသပ်လှပစွာထုတ်လုပ်လျက်ရှိတာကိုတွေ့မြင်လေ့လာခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။

နေ့လည်ခင်းမှာတော့ကိုယ်တိုင်ပီဇာပြုလုပ်ပြီးနေ့လည်စာအဖြစ်စားခဲ့ကြပါတယ်။ပီဇာကို

ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ပြီးစားခဲ့ရတာဟာပထမဆုံးဖြစ်သလိုပီဇာကိုထင်းမီးနဲ့ဖုတ်ခြင်းကိုလည်း

ပထမဆုံးမြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

နေ့လည်စာစားပြီးတဲ့နောက်မှာရွံ့မြေကနေအိုးခွက်ပန်းကန်တွေပြုလုပ်တာကိုကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်လေ့လာခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံအနေနဲ့ကိုယ်တိုင်လုပ်ရင်ဖြစ်ရောဖြစ်ပါ့မလားလို့စိုးရိမ်ခဲ့ရပေ

မယ့်သင်ပြပေးတဲ့ဆရာရဲ့ဂရုတစိုက်သေချာ‌သင်ကြားပေး‌မှုကြောင့်နောက်ဆုံးမှာတော့ကိုယ်တိုင်လက်နဲ့ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ခွက်လေးအဖြစ်အရာထင်လာခဲ့ပါတယ်။တကယ်ကိုထိုအရာကိုပြုလုပ်နေသူတွေရဲ့စိတ်ရှည်မှုတွေ၊မပျက်စီးမယို့ယွင်းအောင်အာရုံစိုက်ရတာတွေကိုကိုယ်တိုင်နားလည်လာနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ပထမမြောက်နေ့ခရီးစဉ်မှာတော့ထိုအရာတွေကိုလေ့လာခွင့်ရခဲ့ရုံနဲ့တင်လက်မှုပညာရှင်တွေရဲ့အနုစိတ်တီထွင်ဖန်တီးနိုင်မှုကို‌လေးစားဂုဏ်ယူခဲ့ရပါတယ်။

ဒုတိယမြောက်နေ့

ထိုနေ့ရဲ့ပထမဆုံးအနေနဲ့ဟစမိမြို့ရဲ့သမိုင်းနဲ့

ယဉ်ကျေးမှု‌တွေကိုပြသထားတဲ့ပြတိုက်ကိုလေ့

လာခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ထိုပြတိုက်ကိုဝင်လိုက်

တယ်ဆိုတာနဲ့ပြတိုက်ဆိုတာထက်အိမ်တစ်

အိမ်ရဲ့ခံစားချက်ကိုရရှိပါတယ်။ဟုတ်ပါတယ်၊

ဟရှိမိုတိုစံဆိုတဲ့လူရဲ့အိမ်ကနေချဲ့ထွင်ပြုလုပ်

ထားခြင်းဖြစ်ပါတယ်။

ထိုပြတိုက်မှာတော့ခေတ်အဆက်ဆက်ရဲ့ယဉ်ကျေးမှုစီးဆင်းခဲ့ပုံတွေ၊ခေတ်အဆက်ဆက်ရဲ့ကြွေထည်

ပစ္စည်းတွေကိုပြသထားပါတယ်။တကယ်ကိုနားလည်ရလွယ်အောင်ရှင်းပြချက်တွေကိုလည်းရေးသားပြသထားပါတယ်။ဒါ့အပြင်ဒိုင်နိုဆောရဲ့ဦးခေါင်းအရိုးပုံစံကိုလည်းပြသထားပါတယ်။

အဲ့ဒီနောက်မှာတော့စားသောက်ဆိုင်တွေမှာပြသထားလေ့ရှိတဲ့အစားအသောက်ပုံစံနမူနာတွေကိုပြုလုပ်တဲ့နေရာလေးကိုလည်းလေ့လာခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒီမှာဆိုရင်တော့miniparfaitsampleပြုလုပ်ပုံကိုကိုယ်

တိုင်ပြုလုပ်လေ့လာခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။ထိုဆိုင်လေးမှာဆိုရင်တော့အစားအသောက်ပုံစံနမူနာတွေကိုမျိုးစုံ

မြင်တွေ့ခွင့်ရမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။ဆိုင်လေးကိုဝင်လိုက်တာနဲ့အံ့ဩမှင်သက်ရလောက်အောင်ဆန်းသစ်လှတဲ့လက်ရာတွေကိုမြင်တွေ့ရပါတယ်။ထိုဆိုင်‌လေးကို‌လေ့လာရုံနဲ့တင်ထိုလက်မှုပညာကိုသင်ကြာ

းသင်ယူပြုလုပ်နေတဲ့လူတစ်ဦး‌တစ်ယောက်ချင်းစီကိုလေးစားဂုဏ်ယူနေမယ်ဆိုတာတော့မလွဲဧကန်မုချပဲဖြစ်ပါတယ်။ကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ခွင့်ရခဲ့တဲ့miniparfaitsampleလေးကိုပိုင်ဆိုင်ခဲ့ရခြင်းသည်လည်းကြည်နူးမဆုံးပျော်မဆုံးပါပဲ။‌

အဲ့ဒီနောက်မှာတော့TAKAYAMAကုမ္ပဏီကနေအသင့်ပြုလုပ်ထားပြီးသောကြွေပန်းကန်လုံး၊ကြွေရေခွက်တို့ပေါ်မှာစတစ်ကာလေးတွေကိုကိုယ်တိုင်ကြိုက်နှစ်သက်ရာစတစ်ကာကိုရွေးချယ်ပြီးကိုယ်တိုင်ကပ်ခဲ့ပါတယ်။စတစ်ကာကပ်ရမှာလည်းနည်းစနစ်မှန်မှန်နဲ့ဘယ်လိုကပ်ရမယ်ဆိုတာကိုလည်းသင်

ကြားပေးတဲ့ဆရာမတွေကစိတ်ရှည်ရှည်နဲ့နည်းစနစ်ကျကျသင်ကြားပေးမှုကြောင့်ကိုကိုယ်တိုင်လက်ဝယ်ရရှိလိုက်တဲ့ရေခွက်လေးဟာဆိုရင်ဖြင့်မြင်တွေ့လိုက်ချိန်တိုင်းမှာဟစမိမြို့လေးရဲ့လက်မှုပညာတွေကိုအမှတ်ရနေမှာပါဖြစ်ပါတယ်။

ထိုနေ့လေးရဲ့နေ့လည်စာအဖြစ်ကတော့TAKAYAMAကုမ္ပဏီရဲ့အသစ်ဖွင့်မယ့်စားသောက်ဆိုင်လေးက‌နေပြင်ဆင်‌ပေးတဲ့နေ့လယ်စာထမင်းဘူးလေးကို

သုံးဆောင်ခဲ့ပါတယ်။

နေ့လည်စာသုံးဆောင်ပြီးချိန်မှာတော့ဟစမိမြို့ရဲ့ရှေးအရင်နှစ်ပေါင်းများစွာကမြို့လေးရဲ့အသက်မွေး

ဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းဟာကြွေထည်မြေထည်လုပ်ငန်းဖြစ်ကြောင်းသက်သေပြနိုင်တဲ့စမ်းချောင်းမြစ်

လေးဆီအားလုံးသွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။ထိုစမ်းချောင်းမြစ်လေးထဲမှာကြွေအပိုင်းအစလေးတွေဟာဆို

ရင်စမ်းချောင်းမြစ်လေးရဲ့အလှကိုဖော်ဆောင်ထားတယ်လို့ဆိုရလောက်အောင်ကိုတကယ်ကိုအံ့မခန်းလောက်အောင်များပြားလှပါတယ်။ထိုကြွေအပိုင်းအစတွေကိုရှာဖွေကောက်ယူပြီးမြို့ရဲ့ပညာရှင်(ကြွေအပိုင်းအစကိုကြည့်ခြင်းဖြင့်ထိုအရာဟာဘယ်ခေတ်ဘယ်အခါကအရာပါဆိုတာကိုပြောပြနိုင်သူ)ကို

ဘယ်နှစ်ဘယ်အခါကကြွေလဲဆိုတာဆိုတာကိုပြသမေးမြန်းခဲ့ကြပါတယ်။ဒါဟာလွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း

၁၆၀၀ခန့်က၊လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်း၈၀၀ခန့်က၊ဒါဟာရှားပါးပစ္စည်း၊ဒါဟာအဲဒိုခေတ်က၊မဲအိဂျိခေတ်က၊ဒါဟာယခုနှစ်အစောလေးကဆိုတဲ့တစ်ခုချင်းစီကိုစိတ်ရှည်ရှည်ကြည့်ပေးပြီးပြောပြပေးတဲ့ခုနှစ်

တွေကိုနားထောင်ပြီးအံ့ဩမှင်သက်ခဲ့ရပါတယ်။ထိုအချက်ကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်ဟစမိမြို့လေးရဲ့သမိုင်းကြောင်းကိုထင်ထင်ရှားရှားသိမြင်နားလည်လာရပါတယ်။

　အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ကိုယ်တိုင်ကောက်ယူထားတဲ့ကြွေ

အပိုင်းအစလေးတွေထဲကမှကြိုက်နှစ်သက်ရာဒီဇိုင်း‌

လေးတွေကိုယူတွေကိုယူဆောင်ပြီးTAKAYAMA

ကုမ္ပဏီရဲ့နားနေဆောင်ကိုပြန်လာခဲ့ကြပါတယ်။

ကုမ္ပဏီသူဌေးရဲ့ဦးဆောင်သင်ကြားပြောပြပေးမှုနဲ့

ထိုကြွေအပိုင်းအစလေးတွေကိုအသုံးပြုပြီးလည်ဆွဲ

(ဆွဲကြိုး)ပြုလုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။အဲ့ဒီနောက်အိမ်ပြန်

လာချိန်မှာတွေးမိတဲ့အရာကတော့ဒီခရီးစဉ်မှာမပါ

ဝင်ခဲ့ရရင်တကယ်ကိုနောင်တရမိနေတော့မှာပဲဆို

တော့အတွေးဟာဦးစွာပထမတွေးမိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါ

တယ်။

တတိယမြောက်နေ့

ထိုနေ့မှာတော့ပထမဆုံးအနေနဲ့‌မြေထည်ပေါ်မှာ

ပုံဖော်(ဂျပန်ဘာသာအနေနဲ့အိခိုမိလို့ခေါ်)တဲ့လှုပ်ရှားမှုလေးနဲ့စတင်ခဲ့ပါတယ်။ကြွေထည်မဖြစ်ခင်(ကြွေထည်ဖြစ်အောင်မီးမဖုတ်ရသေး)အခြေအနေခွက်လုံးထည်ပေါ်နေပြီး‌သားမြေထည်ပေါ်မှာမိမိနှစ်သက်သဘောကျရာပန်းချီစတာတွေကိုအနုစိတ်ရေးဆွဲပုံဖော်ရတဲ့လက်မှုပညာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ထိုပညာ

ဟာဆိုရင်လည်းဟစမိကြွေထည်လုပ်ငန်းရဲ့ထူးခြားလှသောလက်မှုပညာတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ဒါကိုလည်းပုံဖော်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒီလှုပ်ရှားမှုလေးကိုတော့တစ်နေ့လုံးနေရာကနေမရွှေ့ဘဲအမြဲတမ်းပုံဖော်ချင်လောက်အောင်ကိုစိတ်ဝင်စားခဲ့ရပါတယ်။

ဒါ့အပြင်ကြွေထည်ရုပ်မဖြစ်သေးခင်မြေထည်အဆင့်မှာတင်သေသပ်လှပစွာပုံဖော်ထားတဲ့ကြောင်ရုပ်သေးသေးလေးပေါ်မှာလည်းရုပ်လုံးပေါ်လာအောင်ဆေးရောင်ခြယ်ခဲ့ရပါတယ်။

အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ထိုနေ့ရဲ့နေ့လည်စာအဖြစ်ကိုယ်တိုင်လုပ်ဂျပန်ခေါက်ဆွဲကိုကအကြော်လေးနဲ့စားခဲ့ရတာဟာလည်းမေ့မရနိုင်ပါ။ခေါက်ဆွဲကိုအမြဲစားလေ့ရှိခဲ့တာဟာအသင့်စားအထုတ်တွေကိုသာပြင်ဆင်ပြီးစားခဲ့ဖူးခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ခေါက်ဆွဲကိုကိုယ်တိုင်မျက်စိရှေ့မှာလုပ်ပြခြင်းကိုမြင်ရပြီးကိုယ်တိုင်အဆင့်ဆင့်ပြုလုပ်ပြီးနောက်ဆုံးစားလို့ရသည်အထိကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်နိုင်တာဟာလည်းဒီခရီးစဉ်ဟာပထမ

ဆုံးဖြစ်ပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ဟစမိမြို့ရဲ့တာဝန်ခံတွေနဲ့ဟစမိမြို့ရဲ့သမိုင်းကြောင်း၊စီးပွားကုန်သွယ်နေမှု၊မိမိနိုင်ငံမှာရောဘယ်လိုလက်မှုပညာတွေရှိကြောင်း၊ဘယ်လိုလေးတွေကွာခြားမှုတွေရှိကြောင်းကိုဆွေးနွေးဖလှယ်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။၃ရက်တာဟစမိမြို့မှာလေ့လာသင်ယူခွင့်ရခဲ့တဲ့လက်မှုပညာတွေ၊ကိုယ်တိုင်ပုံဖော်ခွင့်ရခဲ့တဲ့လက်မှုပညာတွေကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်လက်မှုပညာရှင်တွေကိုရင်ထဲကနေလှိုက်လှိုက်လှဲလှဲဖြင့်ဂုဏ်ယူအားပေးပါတယ်။ဟစမိမြို့ရဲ့၃ရက်တာလေ့လာရေးခရီးစဉ်ဟာဆိုရင်ဖြင့်ပထမဆုံးသောအရာတွေကိုပဲလေ့လာသင်ယူခွင့်ရခဲ့တာမလို့ဟစမိမြို့ရဲ့TAKAYAMAကုမ္ပဏီသူဌေးနှင့်တာဝန်ရှိသူများ၊မြို့ခံတာဝန်ခံများ၊ဆရာမများအားလုံးကိုကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ်။