यो साइट धेरै भाषामा उपलब्ध छ। कृपया दायाँतर्फको तलको पट्टीबाट आफ्नो मनपर ्ने भाषा छान्नुहोस्।
क्राफ्ट क्युशु | परम्परागत शिल्पया धात्थेंगु अनुभव व उत्साहया खँय् क्युशुइ च्वंम्ह छम्ह अन्तर्राष्ट्रिय ब्वनामिया रिपोर्ट
AN HYUNJIN
फर्निचरको सहर ओकावामा बिताएको एक रात दुई दिन
Korean
सन् २०२६ मार्च १७ तारिख, मंगलबार
यस पटकको ओकावा सहर टुरमा नागासाकी अन्तर्राष्ट्रिय विश्वविद्यालय, नागासाकी जुनियर कलेज र रित्सुमेइकान एशिया प्यासिफिक विश्वविद्यालय गरी तीन वटा विश्वविद्यालयबाट विभिन्न देशका विद्यार्थीहरू सहभागी भएका थिए।
ओकावा सहर टुरमा सबैभन्दा पहिले हामीले भ्रमण गरेको ठाउँ निताबारु तातेसुगु निर्माणशाला थियो। यो建具 र फर्निचर बनाउने कामसँग सम्बन्धित कार्यशाला हो, र हामीले त्यहाँको काम गर्ने दृश्य अवलोकन गर्यौँ। भित्र प स्दा सबैभन्दा पहिले काठहरू जस्ताको त्यस्तै थुपारिएको दृश्य देखियो, र त्यसको प्रभावशाली दृश्य देखेर म धेरै अचम्मित भएँ।
फर्निचर कसरी बनाइन्छ भन्ने कुरा जान्न सकिने यो धेरै मूल्यवान् समय थियो। हामीले विभिन्न मेसिनहरू प्रत्यक्ष रूपमा अवलोकन गर्यौँ र प्रत्येक काम कसरी गरिन्छ भन्नेबारे विस्तृत説明 सुन्न सक्यौँ।
説明को क्रममा विशेष रूपमा अचम्म लागेको कुरा भनेको काठमा रहेको पानी हटाउन लामो समय र धेरै मेहनत लाग्ने भन्ने बुँदा थियो। काठलाई ३ महिनादेखि ६ महिनासम्म प्राकृतिक रूपमा सुकाए पनि अझै करिब २०％ जति पानी बाँकी रहन्छ। त्यसपछि भ्याकुम ड्राइ ङद्वारा पानीको मात्रा १०％ भन्दा कममा झार्ने गरिन्छ भन्ने कुरा थाहा पाएँ।
तैपनि यो प्रक्रिया महत्त्वपूर्ण हुनुको कारण, पानी पर्याप्त रूपमा नहटाइएमा फर्निचर बाङ्गिने वा आकार बिग्रिने सम्भावना हुन्छ भन्ने कुरा सिकेँ। अवलोकनको क्रममा व्यस्त रूपमा चलिरहेका मेसिनहरूको आवाज र त्यसबीचमा मेहनतपूर्वक काम गरिरहेका मानिसहरूको 모습 देख्दा, स्वाभाविक रूपमा सकारात्मक ऊर्जा पाएको जस्तो महसुस भयो।
कुमिकोका作品हरू पनि प्रदर्शनमा राखिएका थिए। प्रत्यक्ष रूपमा हेर्दा, ती मैले कल्पना गरेकोभन्दा धेरै सूक्ष्म र सुन्दर थिए।
काठबाट यति साना र नाजुक作品हरू कसरी बनाउन सकिन्छ होला भनेर मलाई धेरै अचम्म लाग्यो।
कारखाना अवलोकन समाप्त भएपछि हामी काठको काम अनुभव गर्न सकिने ठाउँतर्फ गयौँ। दिउँसोको खानामा हामीले कराआगे र ओनिगिरी खायौँ।
ओकावा सहर कराआगे र समुद्री खानेकुराका लागि प्रसिद्ध रहेछ भन्ने कुरा थाहा पाएँ। ओकावा सहरका स्थानीय व्यक्तिहरूसँगै खाना खाँदै विभिन्न कुराकानी गर्ने क्रममा, ओकावा सहरमा कराआगे किन प्रसिद्ध भएको हो भन्ने कुरा पनि सुन्न सकियो।
वास्तवमै यस क्षेत्रमा बसोबास गर्ने व्यक्तिहरूबाट प्रत्यक्ष रूपमा कुरा सुन्न प ाउनु, मेरो लागि धेरै अर्थपूर्ण समय बन्यो।
दिउँसोको खाना खाइसकेपछि हामीले कुर्सी बनाउने अनुभव गर्यौँ। काम आफैँ मैले सोचेभन्दा सरल थियो, तर आफ्नै हातले बनाएर हेर्न पाउँदा धेरै रमाइलो लाग्यो।
त्यससँगै, यसभन्दा धेरै सूक्ष्म र कठिन काम हरेक दिन गरिरहनुभएका कारीगरहरूको मेहनत सम्झिँदा, उहाँहरूप्रति फेरि एक पटक सम्मानको भावना जाग्यो।
काठको कामको अनुभव सकिएपछि हामी ओकावा सहरको कुरा गर्दा छुटाउन नहुने चिकुगो नदीको उठ्ने पुलतर्फ गयौँ।
वास्तवमा हामीले उठ्ने पुल पार गर्ने योजना बनाएका थियौँ, तर त्यस दिन सुरक्षाका कारण पुल पार गर्न सकेनौँ। त्यसैले अलि दुःख लाग्यो। तर सूर्यास्त हुँदै गरेको दृश्य साँच्चै सुन्दर थियो, र मन शान्त हुने जस्तो समय बित्यो।
ओकावा सहर फर्निचरको सहरका रूपमा प्रसिद्ध हुनुको एउटा कारण यही चिकुगो नदी हो भन्ने कुरा थाहा पाएँ। पहिले यही नदी प्रयोग गरेर फर्निचर ढुवानी गरिन्थ्यो र अन्य क्षेत्रहरूमा बिक्री गर्ने व्यापार गरिन्थ्यो भन्ने कुरा सुनेँ।
सन् २०२६ मार्च १८ तारिख, बुधबार
दोस्रो दिन हामीले स्थानीय व्यक्तिसँगै ओकावा सहरको गल्लीहरूमा हिँड्दै, यस क्षेत्रबारे विस्तृत説明 सुन्ने समय पायौँ।
सबैभन्दा पहिले हामीले पुरानो योशिहारा परिवारको निवास भ्रमण गर्यौँ। त्यहाँ, एदो कालको जापानमा घर बनाउन कस्ता प्रविधिहरू प्रयोग गरिन्थ्यो भन्ने कुरा जान्न सक्यौँ।
त्यस समयका मानिसहरूले यति लामो काठ कसरी प्रयोग गरेर यस्तो घर बनाएका होलान् भन्ने मलाई लाग्यो। अझ, एदो कालमै यस्तो उच्चस्तरीय प्रविधि प्रयोग गरिएको थियो भन्ने कुरा थाहा पाउँदा म धेरै अचम्मित भएँ।
पुरानो योशिहारा परिवारको निवासमा चिया समारोहको अनुभव पनि गरियो। साथै, गाइडसँगै घरभित्र अवलोकन गर्दै भवनबारे विस्तृत रूपमा सिक्न सक्यौँ।
त्यसपछि हामी शोबुन सिरका नामक सिरकाको भण्डारमा गयौँ। त्यहाँ सिरका राखिएका ठूला काठका भाँडाहरू पङ्क्तिबद्ध रूपमा राखिएका थिए। यस भण्डारमा परम्परागत किण्वन विधिबाट लामो समय लगाएर सिरका बनाइने रहेछ। यस्तो विधिबाट बनाइएको सिरकाको स्वाद अझ नरम र गहिरो हुन्छ भन्ने कुरा सुन्यौँ।
सिरका कसरी बनाइन्छ भन्ने कुरा पहिलो पटक राम्रोसँग जान्न पाउँदा, यो मेरो लागि धेरै रोचक समय बन्यो।
स्थानीय व्यक्तिसँगै सहरमा हिँड्ने क्रममा थाहा पाएका कुरामध्ये एउटा कुरा भनेको, पहिले यो ठाउँ दुई फरक क्षेत्रहरूको सिमानामा रहेको थियो भन्ने हो। त्यसैले ओकावा सहरलाई “हानको सिमानामा रहेको सहर” पनि भनिन्छ।
त्यसपछि हामीले समूह–समूहमा स्वतन्त्र समय बितायौँ। दिउँसोको खाना सँगै खाँदै विभिन्न विषयमा कुराकानी गर्न पनि सक्यौँ। पानी परिरहेको कुरा अलि दुःखलाग्दो थियो, तर त्यसैले गर्दा फेरि कुनै दिन ओकावा सहर भ्रमण गर्न चाहन्छु भन्ने भावना पनि जाग्यो।
अन्त्यमा सबै जना जम्मा भयौँ, र समूह–समूहमा स्थानीय व्यक्तिहरूसँग अझ गहिरो रूपमा कुरा गर्ने समय पायौँ। ओकावा सहरबारे प्रश्न सोध्दै र यस यात्राबारे आफ्ना感想हरू साझा गर्दै, खुला रूपमा कुराकानी गर्न सक्यौँ।
यस समयमार्फत, ओकावा सहरका मानिसहरूका लागि चिकुगो नदी र फर्निचर बनाउने इतिहास ठूलो गर्वको विषय हो, र अत्यन्त महत्त्वपूर्ण存在 हो भन्ने कुरा बुझ्न सकियो। यस्तो विशेष इतिहास भएको सहरमा बस्ने मानिसहरूले त्यसरी महसुस गर्नु स्वाभाविक हो भन्ने मलाई लाग्यो।
यसरी एक रात दुई दिनको यात्रा समाप्त भयो। तीन वटा विश्वविद्यालयका विद्यार्थीहरूले交流 गर्न, नयाँ क्षेत्रबारे सिक्न र विभिन्न अनुभव गर्न सकेको यो समय, अबदेखि पनि लामो समयसम्म सम्झनामा रहने महत्त्वपूर्ण अनुभव बन्यो।