यो साइट धेरै भाषामा उपलब्ध छ। कृपया दायाँतर्फको तलको पट्टीबाट आफ्नो मनपर ्ने भाषा छान्नुहोस्।
क्राफ्ट क्युशु | परम्परागत शिल्पया धात्थेंगु अनुभव व उत्साहया खँय् क्युशुइ च्वंम्ह छम्ह अन्तर्राष्ट्रिय ब्वनामिया रिपोर्ट
Chen Minsheng
फर्निचरको सहर ओकावाको भ्रमण
Burmese
陳旻晟（Chen Minsheng／チン）
सन् २०२६ मार्च १७ र १८ तारिखमा हामी रित्सुमेइकान एशिया प्यासिफिक विश्वविद्यालय（APU）का ६ जना विद्यार्थीहरू, नागासाकी प्रान्तका दुई वटा विश्वविद्यालयबाट सहभागी भएका विद्यार्थीहरूसँगै, फुकुओका प्रान्तको दक्षिणी भागमा रहेको ओकावा सहर भ्रमण गर्न गयौँ। ओकावा सहर सागा प्रान्तसँग जोडिएको सानो सहर हो। अघिल्लो वर्ष यस गतिविधिमा सहभागी भएका विद्यार्थीहरूबाट यसबारे सुनेको हुनाले, म यो भ्रमणलाई धेरै उत्सुकतापूर्वक पर्खिरहेको थिएँ।
प्रस्थान गर्नुअघिदेखि नै ओकावा सहर फर्निचर उत ्पादन क्षेत्रका रूपमा प्रसिद्ध छ र “फर्निचरको सहर” भनेर चिनिन्छ भन्ने कुरा मलाई थाहा थियो। त्यसैले हाम्रो पहिलो भ्रमणस्थल मुख्य रूपमा ढोकाजस्ता सामग्री उत्पादन गर्ने फर्निचर कारखाना थियो। त्यहाँ हामीले सुगी र हिनोकीलाई मुख्य रूपमा प्रयोग गरिएको काठ कसरी गोलो काठको अवस्थाबाट काट्ने, सुकाउने, जोड्ने, घोट्ने र सूक्ष्म加工 प्रक्रिया हुँदै अन्ततः उत्पादनका रूपमा तयार हुन्छ भन्ने प्रक्रिया अवलोकन गर्यौँ।
त्यसपछि हामीले तातेसुगु निर्माणशालाको भ्रमण गर्यौँ। त्यहाँ मुख्य रूपमा कुमिकोको निर्माण र प्रदर्शनी गरिँदै थियो। कुमिको भनेको पातला काठका भागहरूलाई जोडेर विभिन्न ढाँचाहरू बनाउने प्रविधि हो, र यो मुख्य रूपमा ढोका, पर्दा तथा बत्तीको सजावट आदिमा प्रयोग गरिन्छ। ओकावामा यसको करिब ३८० वर्षको इतिहास रहेको र विश्वव्यापी रूपमा हेर्दा ४०० देखि ५०० वर्षजति लामो इतिहास भएको हस्तकला हो भन्ने कुरा थाहा पाएँ। यो प्रविधि अत्यन्तै सूक्ष्म र精密 हुन्छ, र ठूलो作品 एउटा बनाउन कहिलेकाहीँ केही महिना लाग्ने पनि रहेछ।
अवलोकन गर्दै गर्दा हामीलाई एउटा प्रश्न आयो। ओकावा सहर समथर भूभागमा छ, र वरपर त्यति धेरै रूखहरू देखिँदैनन्। त्यसो भए फर्निचर बनाउन प्रयोग गरिने कच्चा सामग्री कहाँबाट आउँथ्यो होला?
व्याख्या सुनेपछि हामीले थाहा पायौँ कि ओकावा सहर चिकुगो नदीसँग जोडिएको छ। चिकुगो नदीको माथिल्लो भाग क्युशुको मध्य भागमा पर्ने ओइता प्रान्तको हिता सहर हुँदै बग्छ, र त्यस क्षेत्रमा ध ेरै वनजंगल छन्। त्यसैले राम्रो गुणस्तरको काठ जलमार्गबाट ओकावासम्म ल्याइन्थ्यो र त्यहीँ加工 गरिन्थ्यो भन्ने कुरा बुझ्न सकियो।
त्यसो भए, किन ओकावा नै रोजियो होला? त्यसको एउटा कारण ओकावा सहरको भूभाग समथर भएको र कारखाना बनाउन उपयुक्त भएको रहेछ भन्ने कुरा सिक्यौँ।
दुई वटा कारखाना अवलोकन गरेपछि हामीलाई अलि भोक पनि लागेको थियो, त्यसैले दिउँसोको खानाको समय भयो। हामीले सुशी र स्थानीय रूपमा प्रसिद्ध कराआगे खायौँ। कराआगे जापानका विभिन्न क्षेत्रमा खाइन्छ, तर क्षेत्रअनुसार यसको स्वादमा फरक हुन्छ। मलाई ओकावाको कराआगे अन्य क्षेत्रका कराआगेको तुलनामा स्वादमा गाढा र आफ्नै विशेष आकर्षण भएको जस्त ो लाग्यो।
दिउँसो हामी तीन वटा समूहमा विभाजित भएर काठको कामको अनुभव गर्यौँ। म केही विद्यार्थीहरूसँगै सरल बुट्टाको कुमिको बनाउन सहभागी भएँ। सरल बुट्टा भएमा अपेक्षाकृत छोटो समयमा पूरा गर्न सकिन्थ्यो। तर बिहान कार्यशालामा देखेका ठूला प्रदर्शनी作品हरू बनाउन साँच्चै धेरै धैर्य आवश्यक पर्ने रहेछ भन्ने कुरा फेरि महसुस भयो।
साँझपख हामीले चिकुगो नदीको उठ्ने पुलमा सूर्यास्त हेर्यौँ। यो पुल फलामको संरचनाबाट बनेको छ र यसको बीचको भाग माथि उठ्ने प्रणाली भएकोले ठूला जहाजहरू पार गर्न सक्छन्। यसको संरचना देख्दा मलाई बेलायतको लन्डनमा रहेको टावर ब्रिजको सम्झना आयो। तर टावर ब्रिजमा बीचको भाग घुमेर खुल्छ भने चिकुगो नदीको उठ्ने पुलमा बीचको भाग माथि–तल सर्ने प्रणाली छ। दुर्भाग्यवश, त्यस दिन उठाउने–झार्ने प्रणालीमा समस्या भएकाले हामी सागा प्रान्तसँगको सिमानासम्म पैदल जान सकेनौँ।
दोस्रो दिनको बिहान मौसम राम्रो थिएन। तर पनि ओकावा सहर अन्वेषण गर्ने हाम्रो उत्साह भने बिलकुलै घटेन। यो दिन फर्निचर भन्ने मुख्य विषयबाट अलि टाढा रही, ओकावा सहरको इतिहासलाई अझ गहिरो रूपमा अनुभव गर्ने समय बन्यो।
ओकावा सहर ऐतिहासिक रूपमा यानागावा हान र कुरुमे हानको सिमानामा रहेको रहेछ। त्यसैले पहिले दुवै पक्षमा फरक–फरक संस्कृति बाँकी रहेको थियो। तर अहिले भने ती सांस्कृतिक भिन्नताहरू त्यति बलियो रूपम ा महसुस नहुने जस्तो लाग्छ।
सबैभन्दा पहिले हामीले पुरानो योशिहारा परिवारको निवास भ्रमण गर्यौँ। त्यहाँ हामीले चिया समारोहको अनुभव गर्यौँ र त्यस समयको वास्तुकला प्रविधिको उच्च स्तर देखेर प्रभावित भयौँ। त्यसपछि हामी परम्परागत सहरको गल्लीमा हिँड्यौँ र पुरानो शैलीको विधिबाट सिरका बनाउने कारखाना तथा त्यससँग जोडिएको पसलको भ्रमण गर्यौँ।
अन्त्यमा, मर्मत सम्पन्न भइसकेको र गर्मी मौसममा खोलिने योजना रहेको सानो मिन्सुकु पनि हामीले अवलोकन गर्यौँ। भवनभित्र सुगन्धित काठ प्रयोग गरिएको थियो। त्यसको मनमोहक सुगन्ध महसुस गर्दै, गर्मी बिदामा फेरि एक पटक आएर यहाँ बस्न चाहन्छु भन्ने लाग्यो।
समूह गतिविधि र दिउँसोको खानापछि, यस पटकको कार्यक्रम स्थानीय व्यक्तिहरूसँगको交流 कार्यक्रममा समाप्त भयो।
यस पटकको ओकावा यात्रामार्फत, फुकुओका प्रान्तमा व्यस्त फुकुओका सहर मात्र होइन, आकर्षणले भरिएका धेरै साना सहरहरू पनि छन् भन्ने कुरा प्रत्यक्ष रूपमा महसुस गर्न सकेँ। फेरि ओकावा भ्रमण गर्ने अवसर पाएँ भने, अर्को पटक अझ गहिरो रूपमा सहरको अन्वेषण गर्न चाहन्छु र स्थानीय रूपमा प्रसिद्ध फलफूलको सिरकाका केही बोतलहरू किनेर फर्किन चाहन्छु।
