CHEN YUXIN

(รายงาน ①)

ฮาซามิเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น เป็นส่วนหนึ่งของเขตฮิกาชิโซโนกิ และเป็นเทศบาลเพียงแห่งเดียวในจังหวัดนางาซากิที่ไม่ติดทะเล ฮาซามิมีชื่อเสียงด้านเซรามิกส์ และมีธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับเซรามิกส์ประมาณ 400 แห่งในเมือง โดยมีประชากรประมาณ 2,000 คนทำงานที่เกี่ยวข้อง ภาชนะที่ใช้บนโต๊ะอาหารในครัวเรือนทั่วไปทั่วประเทศญี่ปุ่นประมาณ 13% ผลิตขึ้นที่นี่

　ฮาซามิมีประวัติศาสตร์เครื่องปั้นดินเผาที่สืบทอดมานานกว่า 400 ปี และแม้กระทั่งทุกวันนี้ ผู้คนจำนวนมากยังคงรักษาเทคนิคดั้งเดิมเอาไว้ อาคารท้องถิ่นยังเปี่ยมไปด้วยความงามอันเรียบง่าย

นอกจากนี้ แบรนด์ดังหลายแห่งยังมีความสัมพันธ์ร่วมมือกับอุตสาหกรรมเซรามิกของฮาซามิอีกด้วย

เมื่อพูดถึงเครื่องปั้นดินเผาฮาซามิ ทาคายามะเซรามิกส์คือตัวแทนที่โดดเด่นที่สุด ทาคายามะเซรามิกส์ขึ้นชื่อเรื่องการผสมผสานทักษะช่างฝีมือเข้ากับโรงงานที่ทันสมัยและทันสมัย

ที่โรงงานอันทันสมัยของทาคายามะเซรามิกส์ ซึ่งขึ้นชื่อเรื่องทักษะช่างฝีมือและเทคโนโลยีที่ทันสมัย พนักงานทุกคนมีหน้าที่ความรับผิดชอบที่ชัดเจน และสามารถมองเห็นพนักงานแต่ละคนควบคุมค่าตัวเลขของเครื่องจักรได้อย่างใกล้ชิด ลวดลายบนเครื่องปั้นดินเผาแต่ละชิ้นถูกสร้างขึ้นโดยใช้แม่พิมพ์ที่แตกต่างกัน ทำให้สายการผลิตมีความแม่นยำและเป็นระเบียบอย่างยิ่ง

หลังจากเยี่ยมชมโรงงานเครื่องปั้นดินเผาที่ทาคายามะแล้ว เราก็ทำพิซซ่าแสนสวยและอร่อยด้วยมือของเราเอง

หลังจากทานพิซซ่าโฮมเมดเป็นมื้อกลางวันแล้ว เราก็พักสักครู่ แล้วจึงไปต่อกันที่โปรแกรมสุดท้ายของทัวร์วันนี้ นั่นคือการทำเครื่องปั้นดินเผาด้วยมือ ตอนแรกเราตั้งใจจะทำถ้วยชา แต่นี่เป็นความพยายามครั้งแรกของเรา และไม่แน่ใจว่าจะใช้ยากแค่ไหน

หากคุณสนใจวัฒนธรรมเครื่องปั้นดินเผา อย่าลืมมาสัมผัสด้วยตัวคุณเอง เมืองฮาซามิในนางาซากิยินดีต้อนรับคุณเสมอ

(รายงาน 2)

กิจกรรมในวันที่สองต้องใช้พละกำลังกายอย่างมาก และสำหรับฉันแล้ว มันเป็นวันที่น่าจดจำที่สุดในสามวัน อย่างแรกเลย เราทุกคนได้สัมผัสประสบการณ์การติดสติกเกอร์บนเครื่องปั้นดินเผา

ฉันเลือกสติกเกอร์ที่มีลวดลายเกี่ยวกับเฟอร์นิเจอร์ ตอนแรกดูเรียบง่าย แต่ฉันชอบการตกแต่งแบบนี้มาก

ในไม่ช้า เราก็ได้รับคำแนะนำจากไกด์ท้องถิ่นให้พาชมศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรม

　ใช่แล้ว ฟอสซิลไดโนเสาร์ของจริงถูกจัดแสดงอยู่ตรงหน้าเรา เราประหลาดใจมากที่ไดโนเสาร์ที่เคยครองโลกได้สูญพันธุ์ไปแล้ว

หลังจากเที่ยวชมศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมท้องถิ่นแล้ว ฉันและไกด์ของเราก็ได้ไปเยี่ยมชมร้านขายอาหารจำลองแบบดั้งเดิม อาหารจำลองที่เรียงรายอยู่ในพื้นที่คับแคบนั้นดูสมจริงมากจนเราแทบจะน้ำลายไหล และแทบจะแยกไม่ออกว่าเป็นอาหารจริงหรืออาหารปลอม

　ฉันมั่นใจว่าทุกคนก็คงรู้สึกเหมือนฉันตอนที่เห็นอาหารจำลองที่เหมือนจริงมากมายขนาดนี้ (หัวเราะ)

แน่นอนว่าเราไม่ได้แค่ดูเฉยๆ แต่เราลงมือทำและลองทำอาหารจำลองพาร์เฟต์ขนาดจิ๋วด้วยตัวเอง มีคนพูดกันบ่อยๆ ว่า "สิ่งที่ทำให้คนรักการกินมีความสุขที่สุดคือการทำอาหารให้ออกมาสวยงามที่สุดเท่าที่จะทำได้" (แน่นอนว่าครั้งนี้เรากินไม่ได้ ┭┮﹏┭┮)

พาร์เฟต์ที่ทุกคนทำนั้นเต็มไปด้วยบุคลิกและความคิดสร้างสรรค์เฉพาะตัวของแต่ละคน

เมนูโปรดของฉันคือพาร์เฟ่ต์ผลไม้รสชาติท้องถิ่นที่ทำโดยเพื่อนร่วมชั้นจากศรีลังกา

หลังจากทำกิจกรรมเสร็จก็ถึงเวลาอาหารกลางวัน เนื่องจากกิจกรรมช่วงเช้าใช้พลังงานไปมาก อาหารกลางวันจึงมีเนื้อสัตว์และผักในปริมาณที่สมดุล ช่วยเติมพลังที่เสียไป

　หลังอาหารกลางวัน เราก็พักสักครู่ ไม่นานนัก ประสบการณ์สุดท้ายและน่าจดจำที่สุดของวันก็เริ่มต้นขึ้น นั่นคือการตามล่าหาสมบัติในแม่น้ำ ในแม่น้ำฮาซามิ คุณจะได้พบกับเศษเครื่องปั้นดินเผาอันล้ำค่าที่มีอายุกว่า 100 ปี ไกด์ท้องถิ่นของเราเล่าว่า ในสมัยก่อน เครื่องปั้นดินเผาที่ยังไม่ผ่านกระบวนการเผาจะถูกกำจัดโดยการฝังลงไปในดิน แต่เมื่อเวลาผ่านไป เศษเครื่องปั้นดินเผาเหล่านี้อาจลอยลงมาจากภูเขาและไหลลงสู่แม่น้ำ

เหตุผลที่กิจกรรมนี้น่าจดจำที่สุดคือ ผู้ประเมินราคาท้องถิ่นได้ประเมินเศษเครื่องปั้นดินเผาที่เราเก็บได้ ณ จุดนั้น และอธิบายอย่างละเอียดว่ามาจากยุคสมัยใด ผู้เข้าร่วมบางคนพบเศษเครื่องปั้นดินเผาจากยุคโบราณ ฉันก็พบบ้างเหมือนกัน แต่ฉันก็ดีใจมากที่ได้เศษเครื่องปั้นดินเผาชิ้นพิเศษนี้กลับมาระหว่างทางกลับ

ใช่ เศษแก้วพวกนี้ดูเหมือนม้า และใช่ พวกมันดูเหมือนสุนัข ในที่สุด เมื่อถึงเวลาทำจี้จากเศษเครื่องปั้นดินเผา ฉันก็เลือกมันโดยไม่ลังเลเลย

　ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเป็นของยุคไหน แต่มันก็เป็นของที่หาได้ยากสำหรับฉัน และเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดที่ฉันได้รับหลังจากจบกิจกรรมวันนี้

(รายงานที่ 3)

กิจกรรมในวันที่สามค่อนข้างผ่อนคลายเมื่อเทียบกับวันที่สอง อย่างแรกเลย เราไปที่ยอดเขานากาโอะในฮาซามิพร้อมกับไกด์ของเรา และได้ลองระบายสีเครื่องลายครามสีขาว แค่นั้นเอง แต่เมื่อเทียบกับสองวันก่อน วันที่สามกลับยากกว่าสำหรับฉัน

เพราะฉันวาดแมวพอร์ซเลนสีขาวผิดพลาดไปเยอะมาก ทำให้ช่วงครึ่งหลังของงานไม่มีเวลาพอ ทำให้วาดไม่สวยเลย พูดตรงๆ เลยว่ามันดูไม่เหมือนแมวเลย

อย่างไรก็ตาม งานปั้นที่ตามมาหลังจากกิจกรรมนี้กลับยากยิ่งกว่าสำหรับผมเสียอีก อย่างที่คาดไว้ ผมค่อนข้างงุ่มง่ามเวลาทำงานละเอียดๆ แบบนี้ และบอกตรงๆ ว่าผมลำบากมาก (ฮ่าๆ)

หลังจากกิจกรรมปั้นเครื่องปั้นดินเผาเสร็จ เราก็มีโอกาสได้ทำเส้นโซบะเองด้วย เป็นกิจกรรมที่ค่อนข้างง่ายสำหรับคนเหนืออย่างผม แต่น่าเสียดายที่เด็กผู้ชายในกลุ่มผมดูสนใจกระบวนการนี้มากกว่า และส่วนเดียวที่ผมได้ใช้มือจริงๆ ก็คือการตัดเส้นโซบะขั้นสุดท้าย

แต่อาหารที่เราทำเองอร่อยที่สุดเสมอ จริงไหม?

หลังอาหารกลางวัน เราพักสักครู่เพื่อเตรียมตัวสำหรับกิจกรรมสุดท้ายที่โรงงานเครื่องเคลือบดินเผาทาคายามะ ซึ่งเราได้สรุปกิจกรรมตลอดสามวัน รูปที่ประทับใจที่สุดคือภาพเศษเซรามิกของสัตว์ที่ถูกตัดหัว มันมีความหมายกับฉันมาก

ส่วนที่ยากที่สุดในสามวันนี้คือการระบายสีแมวพอร์ซเลนสีขาวของวันนี้ ฉันไม่ค่อยรู้วิธีใช้พู่กันเท่าไหร่ และก็กังวลนิดหน่อยว่าสีจะตกขอบ

　สิ่งที่ผมอยากถามมากที่สุดคือความกังวลเกี่ยวกับช่างฝีมือในอนาคตที่จะถ่ายทอดทักษะของพวกเขา ผมกังวลว่าหากเทคนิคของฮาซามิ ซึ่งเป็นอุตสาหกรรมเซรามิกที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานหลายร้อยปี ถูกสืบทอดโดยคนเพียงไม่กี่คน มันอาจจะหายไปในอนาคต แน่นอนว่าผมมั่นใจว่าจะมีคนที่สืบทอดเทคนิคนี้ต่อไป

ตลอดการฝึกอบรมสามวันที่ฮาซามิ ผมได้เรียนรู้มากมาย และความสนใจในเซรามิกของผมก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก