SOLIS ALEXA MAE FLOR

ฉันได้เข้าร่วมกิจกรรมของベップ竹CLUB หลังจากได้รับคำชวนจากอาจารย์วาตานาเบะ ซึ่งเป็นอาจารย์สอนภาษาญี่ปุ่นของฉัน

ในตอนแรก ฉันคิดว่ากิจกรรมนี้อาจเป็นโอกาสให้ได้พักจากการเรียนในชีวิตประจำวันและเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง นอกจากนี้ ฉันยังสนใจว่าช่างฝีมือชาวญี่ปุ่นทำงานกันอย่างไร และอยากเห็นกระบวนการนั้นด้วยตาของตนเองจริง ๆ

สำหรับฉัน ไม้ไผ่ไม่ใช่สิ่งที่ไม่คุ้นเคยเลย

แม้ว่าฉันจะไม่เคยมีประสบการณ์ทำงานไม้ไผ่อย่างเป็นทางการมาก่อน แต่ตั้งแต่ยังเด็ก ฉันเติบโตมากับการเห็นคุณปู่และคุณแม่ใช้ไม้ไผ่ทำรั้วรอบบ้าน เก้าอี้ และบันได เป็นต้น ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงรู้สึกสนใจ

โครงสร้างที่เรียกว่า “สตาร์โดม” ซึ่งจะได้ทำในครั้งนี้เป็นอย่างมาก และตั้งตารอที่จะเข้าร่วมกิจกรรม

ฉันรู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่ไม่สามารถเข้าร่วมการตัดไม้ไผ่ซึ่งเป็นการเตรียมวัสดุในวันแรกได้ แต่กิจกรรมในอีกสองวันหลังจากนั้น แม้จะเหนื่อยอยู่บ้าง แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่สนุกมาก

สิ่งที่ฉันรู้สึกดีมากคือ การที่พวกเราได้รับการอธิบายขั้นตอนการทำสตาร์โดมจากไม้ไผ่อย่างละเอียด คำอธิบายนั้นมีความชัดเจนและใช้ถ้อยคำที่เข้าใจง่าย ทำให้แม้แต่ผู้เริ่มต้นอย่างพวกเราก็สามารถทำงานไปพร้อมกับทำความเข้าใจขั้นตอนได้

นอกจากนี้ ยังมีการแสดงแบบจำลองขนาดเล็กให้ดู เพื่อให้พวกเราสามารถจินตนาการถึงรูปทรงเมื่อสร้างเสร็จได้ง่ายขึ้น

เมื่อได้เริ่มลงมือทำงานโดยใช้วัสดุจริง ฉันจึงตระหนักว่า การจินตนาการโครงสร้างไว้ในหัวเพียงอย่างเดียวนั้นยังไม่เพียงพอ เพื่อให้งานสำเร็จลุล่วง ไม่เพียงแต่ต้องใช้กำลังกายเท่านั้น แต่ความอดทนและความพยายามอย่างต่อเนื่องก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน

โดยเฉพาะไม้ไผ่นั้น แม้จะเป็นวัสดุที่ยืดหยุ่นและแปรรูปได้ง่าย แต่ขณะเดียวกันก็เป็นวัสดุที่แข็งแรงมากเช่นกัน การตัดไม้ไผ่ให้ได้ขนาดเท่ากันจำเป็นต้องใช้ทั้งแรงในการควบคุมเครื่องมือและความแม่นยำ นอกจากนี้ งานหลายขั้นตอนไม่สามารถทำได้ง่ายด้วยคนเพียงคนเดียว แต่จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายคนในการดำเนินงานไปด้วยกัน

ในวันที่สอง พวกเราได้ย้ายสถานที่ทำงาน และขนย้ายวัสดุตามไปด้วย ก่อนเริ่มลงมือทำงาน พวกเราได้ทบทวนขั้นตอนการเตรียมงานอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนยังจำลำดับการทำงานได้อย่างถูกต้อง

พวกเราหลายคนรู้สึกปวดเมื่อยตามร่างกายจากการทำงานในวันก่อน อีกทั้งสภาพอากาศก็ไม่ค่อยเอื้ออำนวยนัก จึงมีบางช่วงที่รู้สึกท้ออยู่บ้าง แต่พวกเราก็ไม่ยอมแพ้ และทำงานต่อไปจนถึงที่สุด

ในการประกอบโดม ทุกคนร่วมมือกันทำงาน โดยเชื่อมั่นว่าแต่ละคนจะช่วยประคองส่วนที่ตนรับผิดชอบอย่างมั่นคง และในที่สุด พวกเราก็สามารถยกโดมขึ้นได้ตามแผน เมื่อรูปร่างของโดมค่อย ๆ ปรากฏขึ้นทีละน้อย และเสร็จสมบูรณ์ในที่สุด ความตื่นเต้นและความดีใจในตอนนั้นยังคงอยู่ในความทรงจำของฉันอย่างชัดเจน

งานครั้งนี้ยากลำบากมากจริง ๆ แต่เหตุผลที่ทำให้งานยากนั้น ไม่ได้มีเพียงเพราะวัสดุมีน้ำหนักมาก ต้องใช้แรงกายในการทำงาน หรือเป็นกิจกรรมที่ทำท่ามกลางอากาศหนาวเท่านั้น

เมื่อได้เห็นสตาร์โดมที่เสร็จสมบูรณ์ และเมื่อได้ทำงานร่วมกับทุกคนจนสำเร็จ ฉันรู้สึกถึงความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่

ฉันเคยเข้าใจในระดับความรู้ว่า การสร้างงานหัตถกรรมไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เมื่อได้มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ด้วยตนเอง ประสบการณ์ครั้งนี้จึงมีความหมายที่ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

การได้เข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้ ทำให้ฉันมีความเคารพต่อช่างฝีมือที่ตั้งใจทำงานของตนเองอย่างจริงจังมากยิ่งขึ้น

จากการได้สัมผัสด้วยตนเองถึงความยากลำบากของการใช้ร่างกายทำงาน รวมถึงความแม่นยำและความอดทนที่จำเป็นในการทำงาน ฉันจึงสามารถรับรู้ได้อย่างลึกซึ้งถึงทักษะและความพยายามที่อยู่เบื้องหลังการสร้างสรรค์งานด้วยมือ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้จากการมองดูเพียงอย่างเดียว